De afgelopen vijftig jaar was ‘Seksuele Voorlichting’ een belangrijk thema van de Gezondheidsvoorlichting en Opvoeding. In zowel vorm als inhoud succesvol en opvallend. Dat komt door in ieder geval drie ingrijpende sociale veranderingen in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw: (1) De introductie van de anticonceptiepil, die seksualiteit van een problematische reproductiefunctie veranderde in een kans op ontplooiing van een wezenlijke individuele en sociale behoefte van mannen en vrouwen; (2) de emancipatiebewegingen, die erkenning eisten van mannen en vrouwen als seksuele wezens en dat vertaalden in politieke- en machtsverhoudingen; (3) de communicatierevolutie, die evolueerde van eenzijdige, omfloerste overdracht van kennis en vooral van normen, naar interactieve dialoog tussen mensen over ongeveer alles wat te weten, te ervaren, te zien en te voelen is op het gebied van seksuele relaties. Geholpen door een technologische revolutie in communicatiemiddelen. Op de golven van de seksualisering van de samenleving heeft het vak seksuele voorlichting zich professioneel en effectief ontwikkeld. Misschien wel omdat seksualiteit in al haar facetten bespreekbaar werd in een revolutionaire uitbarsting eind jaren zestig. Van taboe onderwerp via (h)erkenning van de vele individuele en sociale facetten ervan tot aanmoediging te genieten van seksualiteit. Voorwaarden om te kunnen genieten zijn: veilig vrijen en respect voor de ander. De gezondheidswetenschappen, psychologie, sociologie, opvoedingswetenschap en communicatiewetenschap schraagden samen de activiteiten van de seksuele voorlichters. Ook toen de euforie na de revolutie doofde in een explosie van soa/aids en misbruik in veilig geachte intieme instituties, hebben seksuele voorlichters overtuigend en professioneel de positieve kracht van seksualiteit in onze samenleving over het voetlicht gebracht in een scala aan interactieve communicatieve uitingen.